PRZEŁYK OLBRZYMI

Kategorie: Choroby

W przełyku olbrzymim „dochodzi do zmniejszenia lub zahamowania motoryki przełyku, co skutkuje zatrzymaniem w nim płynów i pokarmu stałego”. Innymi słowy: przełyk ma postać długiej rury zbudowanej z mięśni, która wpada do żołądka. Mięśnie te, tak jak wszystkie inne mięśnie naszego organizmu są unerwione - przesyłają impulsy do mózgu i odbierają płynącego z niego informacje. Jeżeli na którymś etapie drogi, którą musi przebyć impuls nerwowy dojdzie do uszkodzenia – motoryka przełyku zostanie zahamowana. Ściany przełyku się rozszerzają w wyniku zaburzeń unerwienia i nagromadzonego pokarmu. Pierwotna „rura” zamienia się w rozciągnięty „worek”.


Przełyk olbrzymi może być zarówno pierwotną jednostką chorobową, jak i wtórnym objawem związanym z innymi schorzeniami takimi jak zaburzenia nerwowo-mięśniowe, czy np. zatkanie przełyku – przez co dochodzi do rozszerzenia części przełyku przed miejscem zatkania.

Występowanie
Choroba ta zdecydowanie częściej diagnozowana jest u psów niż u kotów. Jako wada dziedziczna występuje u szorstkowłosych foksterierów i sznaucerów miniaturowych, u wielu ras stwierdzane są skłonności rodzinne, jednak z uwagi na wiele przyczyn przełyku choroby, może ona wystąpić u psa każdej rasy. Pierwsze objawy wrodzonego przełyku olbrzymiego występują po odsadzeniu szczeniąt od matki i przejściu na pokarm stały. Nabyty występuje u psów młodych i w średnim wieku.

Przyczyny i objawy choroby
Przyczyn powstania przełyku olbrzymiego jest wiele, niektóre są związane z zaburzeniami na poziomie nerwów obwodowych, takimi jak nużliwość mięśni, zapalenia wielonerwowe, botulizm, tężec, uszkodzenie nerwu błędnego i inne na poziomie ośrodkowego układu nerwowego – zapalenia, zwyrodnienia, nowotwory, urazy pnia mózgu i rdzenia kręgowego w odcinku szyjnym kręgosłupa. Jeszcze inne mogą być związane z niedrożnością przełyku – ucisk z zewnątrz, ciało obce, przyczyną mogą też być choroby endokrynologiczne.
Głównym objawem przełyku olbrzymiego jest ulewanie pokarmu. Nie należy mylić go z wymiotami, gdzie najpierw występuje faza nudności, kiedy zwierzę źle się czuję i szuka miejsca gdzie będzie mogło zwymiotować, dochodzi do ślinienia i intensywnej pracy tłoczni brzusznej. Przy ulewaniu nie ma żadnego z tych etapów – zwierzę zwraca to co wcześniej zjadło. Do powikłań choroby należy niedożywienie, ponieważ pobierany pokarm nie trafia do żołądka i dochodzi do zachłystowego zapalenia płuc – podczas ulewania część pokarmu trafia do górnych dróg oddechowych, stamtąd do płuc, gdzie tworzy się odczyn zapalny. Objawami zachłystowego zapalenia płuc są gorączka, kaszel i śluzowo-ropny wypływ z nosa. Po ich zauważeniu, niezwłocznie należy zgłosić się do lekarza weterynarii i rozpocząć leczenie. Nieleczony przełyk olbrzymi może doprowadzić do śmierci. 

Diagnostyka
Postawienie diagnozt w gabinecie weterynaryjnym często sprowadza się tylko do zdjęcia RTG klatki piersiowej lub zdjęcia RTG z kontrastem. Z uwagi jednak na wieloraką patogenezę, by znaleźć prawdziwą przyczynę choroby, potrzebne jest wykonanie wielu specjalistycznych badań. Leczenie przełyku olbrzymiego jest trudne i zależy od przyczyny powstania problemu. W niektórych przypadkach jest to schorzenie nieuleczalne i pies do końca życia skazany jest na specjalny sposób karmienia. Psom z przełykiem olbrzymim podaję się rozdrobniony pokarm w pozycji uniesionej pod kątem 45-90 stopni do podłoża i utrzymuję się je w tej pozycji przez 10-15 minut po posiłku, dzięki czemu nie dochodzi do ulewania- karma trafia do żołądka, gdzie może być spokojnie trawiona. Jeżeli decydują się Państwo na opiekę nad takim zwierzakiem najważniejsze jest konsekwentne wykonywanie zaleceń lekarza. Wiele zwierząt umiera w wyniku niedożywienia lub zapalenia płuc, z powodu niedostatecznego zaangażowania ze strony właściciela i bagatelizowania problemu.

Komentarze
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług zgodnie z Polityka cookies . Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.
Akceptuję