Dr Pupil: Rasy krótko-czaszkowe - urocze czy skazane na bezdech?

Kategorie: O psach

Od kilku lat wśród wielbicieli czworonogów panuje moda na małe rasy z uroczymi pyszczkami przypominającymi pluszowe misie. Dominują: Buldożki francuskie, Chichuachua, Mopsy, Yorki, Pekińczyki.

Pieski te dobrze odnajdują się w mieszkaniach w blokach, ponieważ są kompaktowe, nie gubią dużo sierści, a podróżowanie z nimi jest przyjemnośćią (wyobraźcie sobie klasyczny hollywoodzki obrazek: pieska w koszyku z przodu miejskiego roweru, wystawiającego głowę z pomiędzy zakupów spożywczych). Psy te są bardzo oddane właścicielom, utrzymują z nimi silną więź, wzbudzają podziw podczas spacerów. Wszystkie wyżej wymienione rasy należą do tak zwanych ras brachycefalicznych, to znaczy krótko-czaszkowych. Na drodze ewolucji i manewrowania hodowców, dobierania par kojarzących się na podstawie wspólnych cech wyglądu, jakie później uzyskać miałoby potomstwo, osiągnięto rasy o ponad dwókrotnie krótszej czaszce w porównaniu do pierwowzoru psa - wilka. 

 

 

Skrócona twarzoczaszka niesie za sobą konsekwencje, które nierzadko utrudniają życie uroczym pieskom. Zespół tych odchyleń nazywa się syndromem ras brachycefalicznych - BAS (Brachycephalic Airway Syndrome), ujawnia się u młodych psów w wieku 1-2 lat. Drugi szczyt zachorowań jest obserwowany u zwierząt starszych, w wieku około 9-10 lat. W tym artykule postaram się przedstawić najpoważniejsze problemy krótko-czaszkowców oraz jakie są sposoby na skorygowanie ich.

 

 

NIEDROŻNE NOZDRZA

Często spotyka się, że skóry obrastającej jamy nosowe naszych pupili jest „za dużo”. Uniemożliwia to swobodne pobieranie powietrza, przez co często obserwuje się u psów krótko-czaszkowych ziajanie, które jest tak naprawdę pobieraniem powietrza przez jamę ustną z braku możliwości oddychania przez nos. Pamiętajmy że w trakcie pobierania powietrza ustami nie jest ono filtrowane przez komórki wyłapujące zanieczyszczenia takie, jak: kurz i pyłki. Tak samo jest u psów. Możliwy do wykonania jest zabieg chirurgiczny polegający na wycięciu części skóry nozdrzy, co znacznie poprawi swobodę oddychania pieska.

 

 

ZAPADANIE KRTANI

Podniebienie składa się z dwóch części: twardego wyściełającego kość podniebienną i miękkiego – przedłużenia podniebienia twardego kierującego się w stronę migdałków i krtani. U ras brachycefalicznych podniebienie miękkie zdarza się przerośnięte i wydłużone, przez co nachodzi ono na chrząstki krtani, zamykając jej przepływ powietrza. Objawia się to charczeniem, kaszlem, duszeniem, omdlewaniem. Tę wadę także można skorygować w trakcie zabiegu chirurgicznego.

 

 

NIEDOROZWÓJ TCHAWICY

Tchawica nie jest w pełni wykształcona. Nadmierny wysiłek oddechowy, spowodowany utrudnieniami w przejściu powietrza przez drogi oddechowe, powoduje powstawanie długu tlenowego. Zwiększone ciśnienie jest przyczyną uszkodzeń w drogach oddechowych, powoduje obrzęk, zapalenie i wtórne zakażenia. U wielu psów występuje nadmierne połykanie powietrza, co prowadzi do znacznego wypełnienia żołądka gazem, co wiąże się z częstym puszczaniem przysłowiowych „bączków”. Wystąpieniu objawów sprzyja wysoka temperatura, duża wilgotność powietrza, pobudzenie i wysiłek fizyczny. Przy niedorozwiniętej tchawicy podajemy leki przeciwkaszlowe.

 

 

PŁYTKIE OCZODOŁY

Skrócenie czaszki wiąże się z ujednoliceniem dołu oczodołowego, niestety rozmiar gałek ocznych nie uległ inwolucji, co oznacza że psy krótko-czaszkowe narażone są na przykry wypadek w postaci wypadnięcia gałek ocznych.  Powodem może być uraz, np. ugryzienie przez innego psa, choć zdarzają się przypadki, że gałka oczna wypada psu w trakcie dużego stresu, bez kontaktu z jakimkolwiek przedmiotem. Dla właściciela jest to przerażajacy widok, zapewne tak samo jak dla biednego psa, ale dla jego dobra należy zachować spokój i działać racjonalnie. Pierwszą pomocą jest natychmiastowe umieszczenie gałki ocznej z powrotem w oczodole. Jeśli od wypadnięcia upłynał już jakiś czas, np. pies przebywał jakiś czas w ogródku, wówczas dochodzi do obrzęku powiek i relokacja gałki ocznej jest niemożliwa. W takim przypadku należy niezwłocznie udać się do lekarza weterynarii, pamiętając przy tym o nawilżaniu zmienionego miejsca - to zwiększa szanse na całkowity powrót oka do sprawności. Konsekwencją zwlekania może być wtórne zakażenie bakteryjne, utrata wzroku a nawet konieczność usunięcia gałki ocznej.

Ze względu na poważne problemy zdrowotne tych małych ras, przed dopuszczeniem do rozrodu psy są dokładnie badane, a jeśli cierpią na syndrom BAS są wykluczane z rozmnażania, aby nie przekazywać negatywnych cech potomstwu.

Warto zastanowić się przed kupnem takiego słodziaka. Wyglądają uroczo, ale ich życie to ciągła walka o każdy oddech, dodatkowo korekcja niedoskonałości wymienionych wyżej stanowi niemały wydatek dla włascieli piesków.

Dr Pupil

Więcej porad lekarza weterynarii: https://pupil.pl/dyskusje/duskusja/porady-lekarza-weterynarii-27

Komentarze
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług zgodnie z Polityka cookies . Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.
Akceptuję