Biblioteczka Pupila: Peter Wohlleben „Duchowe życie zwierząt”

Kategorie: Kultura

Rozpoczynamy nowy cykl artykułów dla wszystkich miłośników zwierząt i czytania książek. W serii „Biblioteczka Pupila” będziemy recenzować dla Was książki, które w oryginalny i wartościowy sposób opowiadają o świecie zwierząt lub dostarczają wiedzę praktyczną, na tematy blisko związane z naszymi ukochanymi pupilami. Jako pierwszą pozycję wybraliśmy dla Was „Duchowe życie zwierząt” autorstwa Petera Wohllebena, która ukazała się nakładem Wydawnictwa Otwartego.

Czy zastanawialiście się kiedyś nad tym, w jaki sposób Wasz ukochany pies, kot albo królik odczuwa Waszą miłość? Czy odwzajemnia to uczucie? Czy można jego emocje i wrażenia porównać do tego, co czuje, każdy z nas, kiedy przytulamy się do naszego ulubionego futerkowego zwierzaka, albo gdy patrzymy mu głęboko w jego słodkie i ciepłe oczy? Peter Wohlleben, z zawodu leśnik z ponad dwudziestoletnim stażem, doświadczył wielu sytuacji, które potwierdzają, że zwierzęta nie różnią się aż tak bardzo w sferze uczuć od ludzi. Na pewno część z Was powie, że przeważnie zachowanie naszych pupili jest uwarunkowane zwierzęcym instynktem i oczywiście będzie miał rację, ale pozostaje też duża gama uczuć, które biorą się z czystej empatii, a nie zakodowanej w genach informacji.

Autor „Duchowego życia zwierząt” w przystępny, ale zarazem fachowy sposób przytacza szereg przykładów udowadniających niebywałą złożoność zwierzęcych charakterów, a także sytuacji, które świadczą o odczuwanych przez zwierzęta emocjach, takich jak: wdzięczność, matczyna miłość, sympatia, wstyd, strach, czy altruizm. Zwierzęta podobnie, jak ludzie denerwują się i irytują, kiedy coś nie idzie po ich myśli. Odczuwają psychiczny ból oraz strach, kiedy ich życie oraz członków stada jest wyraźnie zagrożone. Opiekują się sobą nawzajem i z wielką troską zajmują się swoimi pociechami. Potrafią nawet przygarnąć osieroconego malucha i pokochać go jak własne dziecko. Żeby było jeszcze ciekawiej zwierzęta wychowują swoje młode, tak jak ludzie – na początku uczą je podstawowych czynności, żeby z czasem zacząć przekazywać wiedzę niezbędną do przetrwania. Dodatkowo kiedy maluch nie spełnia oczekiwań matki i zachowuje się nagannie, ta potrafi skarcić niegrzeczne dziecko. Proces kształcenia jest więc taki sam, jak u ludzi, tylko, że dla mieszkańców lasów, to one są szkołą życia. Wielu z Was zainteresuje pewnie fakt, że zwierzaki potrafią także kłamać, kombinować, oszukiwać i kraść z premedytacją. Umieją również doskonale planować swoje działania i wykorzystywać słabsze osobniki na swoją korzyść. Chciałoby się powiedzieć, że w świecie zwierząt nie istnieje coś takiego, jak podział na „dobro i zło”, ponieważ agresywne i podstępne jednostki działają w zgodzie ze swoim instynktem, ale niestety również u naszych czworonożnych przyjaciół zdarzają się naprawdę wredne i bezwzględne przypadki, których zachowania nie da się wytłumaczyć inaczej niż celową złośliwością i brutalnym okrucieństwem.

Bohaterami książki Petera Wohllebena są głównie te zwierzęta, które leśnik mógł obserwować podczas wykonywania swojej pracy, a także w trakcie zajmowania się własnym gospodarstwem. Przeczytamy tutaj historie i anegdoty m.in. o jeleniach, krowach, świniach, kozach, dzikach, wiewiórkach, lisach, kurach, zającach, psach, ptakach, a także o owadach np. inteligentnych pszczołach. Zdecydowanie zabrakło opowieści o kotach, które są niezwykle tajemniczymi zwierzętami, ale może ten temat, to materiał na osobny tom.

Nie zapominajmy także o głównym celu tej książki, czyli udowodnieniu, że zwierzęta posiadają duszę. Nie ważne czy rozumiemy duszę w religijnym aspekcie, czy poprzez bardziej naukowe wytłumaczenie, jak sprowadzenie jej do całości doświadczeń, uczuć i umiejętności logicznego myślenia, które stanowią o istocie zwierzęcia. Wniosek jest jeden – zwierzęta, tak jak i ludzie są indywidualnościami, i tak jak my potrafią kochać, uczyć się, rozwijać swoje zdolności, śnić, czerpać radość z zabawy, nudzić się, przeżywać żałobę, a nawet wołać do siebie po imieniu. Tak jak my gromadzą doznania, mają swoje unikalne cechy charakteru i nie zapominają o wyrządzonych im krzywdach. Są tak samo czującymi i myślącymi istotami, i tylko przy bliższym poznaniu otwierają się, żeby pokazać drzemiący w nich wachlarz emocji.

Nie wierzycie w zwierzęcą duszę? Zacznijcie lekturę „Duchowego życia zwierząt” i pozwólcie otworzyć sobie oczy.

Ocena: 8/10

Nela Grabowska

 

Więcej informacji o książce znajdziecie tutaj: www.otwarte.eu/book/duchowe-zycie-zwierzat

 

Komentarze
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług zgodnie z Polityka cookies . Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.
Akceptuję